onze goddelijke natuur
De Zin van het Leven
De betekenis van het Leven
Het doel in het Leven
Wat is onze bestemming als mens?
De bestemming van ons als mens is
in alle eerlijkheid en oprechtheid het leven aangaan,
zoals het zich aandient in ons leven.
Wanneer er iets of iemand zich kruist op ons pad
wat kan zorgen voor onrust, onvrede, angst, eenzaamheid, vijandigheid, verwijt, pijn enz
dan kunnen we dit in alle eerlijkheid aanschouwen,
zonder oordeel, zonder er iets van te vinden,
lastig, al zeg ik het zelf!
Probeer dit niet te verbergen, te maskeren, veroordelen met ons denken,
ratio of een oefening, een geforceerde ademhalingsoefening,
een geleide fantasie, een wiet joint,
een hypnose-therapie, een ayahuasca trip,
een NLP trucje, een familie opstelling,
eindeloze tv series,
een krat bier
enz.
Laten we echt eerlijk zijn naar onszelf.
Ik voel me prut, niet blij, ongeliefd, beschaamd, aan de kant gezet niet gewaardeerd en daardoor boos en stiekem heel erg verdrietig.
etc.
We creëren dan de mogelijkheid voor onszelf
om dit te aanvaarden
in een oordeel-loze innerlijke houding.
Dat is,
Liefde-vol aanvaarden.
het woord alleen al...
dus niet vol met onrust, onvrede, angst, eenzaamheid, enz
maar vol van liefde.
Dit liefdevolle aanvaarden kunnen we ervaren
zoals een zorgzame ouder naar zijn kind kijkt
wanneer het pijn of verdriet voelt.
We mogen dit kind troosten en het de ruimte geven om te voelen wat het voelt.
En voor je het weet, springt het
van je schoot om met volle vreugde het leven opnieuw aan te gaan.
Zo laten we 'aanvaarden' toe, zodat de liefde kan transformeren.
Kinderen hebben weinig baat bij belerende uitspraken zoals:
'Dat is nu eenmaal het leven.'
'Je moet harder worden.'
'Daar moet je mee leren omgaan.'
'Niet huilen, je moet niet wenen, dat is niet stoer!'
'Trek je daar niets van aan.'
'Geef Jantje maar een klap op zijn kop met die stok!'
...
Het kind heeft nood aan Liefde-vol geaccepteerd te worden
in datgene wat er gevoeld word.
Voor ons, als 'volwassene' is dit niet anders.
We moeten niet denken dat we geen kind meer zijn,
want diep in ons, Zijn we dit nog steeds.
Wanneer we onszelf toestaan datgene te aanvaarden
wat we voelen aan emotie, gevoel,
dan opent zich de mogelijkheid
dat dit getransformeerd kan worden
door de Liefde die door ons gaat stromen.
Die we toelaten vanuit onze eigen Liefde naar onszelf.
Als we nu het idee hebben dat het allemaal teveel wordt van wat we moeten aanvaarden,
Dan kunnen we in alle oprechtheid aan de Liefdesbron vragen wat we onszelf niet kunnen geven.
Ja!
De Liefde heeft een Oorsprong, een Bron, de Bron van Liefde.
We hoeven niet alles alleen te doen!
Alles wat we nodig hebben wordt aangereikt door deze Bron.
Mits we dit zelf toestaan, mits we het vragen.
niet erkennen of niet 'geloven' is het niet kunnen toestaan van liefde in onszelf.
Dat is een blokkade in onszelf
Ik was een ware expert op dat gebied, al zeg ik het zelf!
Laten we eerlijk zijn:
Het is echt niet makkelijk, toch?
En nogmaals, ik heb daar serieus, heel veel ervaring mee.
maar hoe doe je dit toestaan dan?
Wel, ga even zitten:
zucht even uit en dan weer in, hier komt het:
Door bereidheid te hebben.
Dat is nu waar een vrije "wil" voor nodig is en toevallig als mens bezitten we deze!
lucky us! ha, eindelijk hebben we geluk in ons leven!
Dus, laat die Liefdesstroom maar toe
nu worden we steeds schoner en zuiverder.
Dit is het "opschoon' proces in onszelf om uiteindelijk te bekomen:
Schoonheid, Zuiverheid, Reinheid.
de sleutel om
deel te kunnen nemen aan De Goddelijke Liefdes Bron
=
Onze menselijke bestemming
Erland D'halewin
lees ook:
de zin van het leven deel 2